Danas su Sveti Evlampije i Evlampija: Brat i sestra koje Crkva pamti po veri i hrabrosti

Srpska pravoslavna crkva danas, 23. oktobra, obeležava Svete mučenike Evlampija i Evlampiju. Njihov spomen praznuje se 10. oktobra po julijanskom kalendaru, odnosno 23. oktobra po građanskom kalendaru.

Prema crkvenom predanju, bili su brat i sestra iz Nikomidije, grada na prostoru današnje Turske. Živeli su početkom četvrtog veka, u vreme progona hrišćana za vladavine cara Maksimijana.

Evlampije je odbio da se odrekne vere

U žitiju se navodi da su se pojedini hrišćani iz Nikomidije sklonili iz grada kako bi izbegli progon. Mladi Evlampije otišao je po hleb za one koji su se skrivali.

Po dolasku je ugledao carsku naredbu protiv hrišćana. Prema predanju, skinuo ju je i pocepao, zbog čega je izveden pred sudiju.

Od njega je zahtevano da se odrekne Hrista, ali je ostao pri svojoj veri. Usledila su teška stradanja, koja crkveno žitije opisuje kao svedočanstvo njegove postojanosti.

Sestra mu se pridružila u stradanju

Kada je Evlampija čula šta se događa njenom bratu, došla je i javno ispovedila hrišćansku veru.

Predanje govori da su zajedno preživeli više mučenja zahvaljujući Božjoj pomoći. U njihovom žitiju pominju se i čudesni događaji, uključujući rušenje paganskog idola i izbavljenje iz vatre. Ovi opisi pripadaju crkvenom predanju o svetiteljima.

Evlampije je na kraju pogubljen, dok je Evlampija, prema žitiju, preminula pre izvršenja presude. Crkva ih zajedno proslavlja kao mučenike koji nisu napustili svoju veru.

Tropar Svetim mučenicima

U njihovu čast izgovara se tropar, crkvena pesma koja govori o stradanju, veri i molitvenom zastupništvu svetitelja:

Mučenici Tvoji, Gospode, u stradanju svome su primili nepropadljivi venac od Tebe, Boga našega, jer imajući pomoć Tvoju mučitelje pobediše, a razoriše i nemoćnu drskost demona. Njihovim molitvama spasi duše naše.

Molitva kao izraz vere

Ovaj praznik može biti prilika za molitvu, odlazak na bogosluženje i pomoć nekome kome je potrebna podrška.

Molitvu ne treba predstavljati kao obaveznu radnju koja automatski donosi zdravlje ili uklanja bolest. Vernici joj pristupaju kao izrazu vere, nade i obraćanja Bogu, a ne kao zameni za lečenje.

Sećanje na Evlampija i Evlampiju u crkvenoj tradiciji pre svega nosi poruku istrajnosti, međusobne podrške i hrabrosti pred iskušenjima.