Vladimir je završio Vojnu akademiju u Beogradu, a par dana pre bombarovanja Jugoslavije, seo je u avion i odneo NACISTIMA SVE PLANOVE AERODOMA

FOTO: PRINTSCREEN

Kada je narod Kraljevine Jugoslavije izašao na ulice 27. marta 1941. godine, bilo je sigurno da će zemlja biti napadnuta od strane fašističke Nemačke i njenih saveznika. Na hiljade Beograđana je uzvikivalo parole „Bolje rat nego pakt“ i „Bolje grob nego rob“, a protesti su se širili po čitavoj Jugoslaviji.

Advertisements

U tom trenutku, dok su narod i vojska bili spremni da polože živote za otadžbinu, jedan kapetan Jugoslovenskog kraljevskog ratnog vazduhoplovstva (JKRV), imao je druge planove i indirektno je uticao na to da neprijatelj sa lakoćom desetkuje tadašnju JKRV.

Vladimir Kren imao je nepunih 38 godina kada je doneo odluku da Nemcima preda planove i podatke o aerodromima na kojima su se nalazili avioni tadašnjeg ratnog vazduhoplovstva.

Hrvat po nacionalnosti i pitomac Vojne akademije u Beogradu, koji je rođen 3. decembra 1903. godine u mestu Vaška , imao je čin kapetana u JKRV, da bi, nakon prebega i izdaje, u novooformljenoj NDH, zbog, kako se navodi „zalaganja i hrabrosti“, promovisan u čin pukovnika avijacije.

Nacistima predao planove aerodroma

Naime, kada je narod 27. marta 1941. godine izašao na ulice da osudi potpisivanje Trojnog pakta od strane vlade Cvetković i Maček, te nakon njihovog smenjihvanja sa vlasti, uporedo sa uklanjanjem namesnika kneza Pavla sa prestola, Kren je odlučio da se prikloni fašističkim silama i okupatorima.

To je učinio pet dana pre bombardovanja Jugoslavije, prvog aprila 1941. godije, kada je sa zagrebačkog aerodroma odleteo ka Viner Noištatu, gde je nacistima u ruke predao kompletnu dokumentaciju o aerodromima koji su se nalazili u Kraljevini Jugoslaviji. Prema nekim informacijma, Kren je već u februaru iste godine pristupio ustaškom pokretu.

Prvi čovek avijacije NDH

Advertisements

Kao znak zahvalnosti što je pomogao nacistima bitnim papirima, koji su kasnije iskorišćeni tokom napada na našu zemlju, Kren je prvo postao pukovnik Hrvatskog domobranstva, da bi ubrzo zatim bio promovisan u čin generala u čijem aktivnom sastavu je ostao sve do 1943. godine, kada je na sopstvenu molbu penzionisan.

Ipak, na lični zahtev lidera ustaša Ante Pavelića, on se vratio u službu u kojoj se nalazio sve do kraja rata u Jugoslaviji i pada NDH, maja 1945. godine. Nakon toga, u strahu od odmazde i ruke pravde, prvo je ponovo prebegao u Austriju, da bi odatle otišao u Italiju, gde se skrivao u Đenovi sve do 1947. godine, kada su ga Britanci uhapsili tokom pokušaja da se ukrca na brod za Argentinu i izručili ga jugoslovenskim vlastima. Pored njega, uhapšeno je još osam ratnih zločinaca.

Streljan u Zagrebu 1948. godine

Nakon što je prebačen u Zagreb, našao se pred sudom, gde je proglašen krivim i osuđen je na smrtnu kaznu koja je izvršena 2. decembra 1941. godine. U trenutku smrti, imao je 45 godina. U novijoj istoriji, tačnije, 2011. godine, njegova unuka je podnela zahtev za njegovu rehabilitaciju, ali je taj zahtev odbijen od strane suda u Hrvatskoj.

(Izvor: Blic)

PODELI SA DRUGIMA!
Advertisements