Foto: svetigora.com

Svetac (1610-1671) čiji je kult veoma raširen u našem narodu Vasilije Ostroški rođen je 1610. godine u selu Mrkonjići u Hercegovini od oca Petra i majke Ane Jovanović. Na rođenu je dobio ime Stojan.

Advertisements

Iako su bili siromašni, Jovanovići su važili za pobožnu porodicu, koja redovno posećuje sva bogosluženja. Mladi Stojan isticao se među ostalima dobrotom i stasom, pa su ga roditelji, u strahu da mu Turci iz zavisti ne naude, poslali u manastir Zavala, gde mu je stric bio iguman.

Zavala je imala učeno bratstvo i veliku biblioteku, što je blagotvorno uticalo na Stojanov duh, a tu je prvi put video i isposnice u stenama iznad manastirske crkve. Stric ga zatim šalje u Tvrdoš, u trebinjskom kraju, radi daljeg bogoslovskog i duhovnog usavršavanja. Tu se Stojan zamonašio i uzeo ime Vasilije.

Foto: Beograd.in

Put na Svetu goru

Advertisements

Put ga dalje vodi na Cetinje, gde ga je mitropolit Mardarije zadržao u svojoj službi. Ali kad nepunih godinu dana kasnije mitropolit pokaže pomirljiv stav prema unijaćenju koje je sprovodila Katolička crkva, Vasilije se vraća u Tvrdoš, gde ubrzo postaje iguman. Željan novih saznanja i vođen crkvenim poslovima, odlazi u Peć, kod patrijarha Pajsija, onda s njegovim blagoslovom na Svetu goru, gde ostaje godinu dana.

Sa Atoske gore putuje u Rusiju, gde pohodi mnoge svetinje, i u Tvrdoš se vraća s brojnim darovima ruskog cara – bogoslužbenim knjigama i liturgijskim predmetima.
Ubrzo po povratku Vasilije je izabran za mitropolita zahumskog, a patrijarh Gavrilo I postaviće ga docnije na eparhiju „Nikšić, Plana, Kolašinoviće i Morače“. Kao mitropolit, Vasilije se borio na dve strane – protiv Katoličke crkve, koja je sprovodila unijaćenje, i protiv turskog ugnjetavanja naroda.

Foto: Beograd.in

Otkopali mu grob

Advertisements

Uz pastirsku brigu za ljude, mitropolit Vasilije težio je i daljem sopstvenom duhovnom uzdizanju. U monaškim kelijama na Ostrogu proveo je 15 godina, a u Gornjem Ostrogu podigao je crkvu posvećenu Vavedenju Presvete Djeve Bogorodice. A da bi se odužio Hilandaru za dobijena duhovna blaga, 1671. godine obnovio je manastirsku kulu Svetog Georgija. Iste godine je umro u Gornjem manastiru Ostrog, gde je i sahranjen.

Sedam godina posle smrti, pošto se u snu javio igumanu manastira Župa, njegov grob je otkopan, a u njemu je nađen „vladika celokupan i svet“. Njegove mošti zbog Turaka su nekoliko puta seljene, da bi kasnije bile vraćene u Ostrog. Smatraju se čudotvornim, a u njihovu moć veruju i pravoslavci i muslimani. Postoji dosta crkava posvećenih ovom svetitelju: u Ružici na Sinjajevini, u Ribnjaku iznad Bara, Kumboru, Dobroti, Blagaju kod Mostara, u Vojvode Stepe u Banatu, u Čisholmu u Minesoti…

Njegov lik predstavljen je na fresci iznad ćivota u Ostrogu, a ikone koje su mu posvećene čuvaju se u Morači, Kotoru, Kumboru, Risnu i u drugim crkvama u Hercegovini i Crnoj Gori. Srpska crkva proslavlja ga 12. maja.

Advertisements

(Mediji)

Podelite sa prijateljima :-)

Uključite se u diskusiju. Ostavite Vaš komentar

avatar
  Pretplatite se  
Primite obaveštenje